Sunday, 31 May 2015

பெண்ணிலையேல்.!

ஆணைப் பெண்ணையிங்கு ஏன்படைத்தாள் மனம்
ஆனந்த மேவிடும் அன்பு வைத்தாள்
வீணையின் நாத வுணர்வு செய்தா ளந்த
வேகுமுடல் தன்னில் விந்தையிட்டாள் 
ஆணையிட்டே வாழ்க்கை நாடகத்தி லவர்க் 
கேற்ற பலகுண வேடமிட்டாள்
துணை நிகர்த்தன தோள்வலிமை யெண்ணத்
தூசியென்றே அந்தமாக்கி வைப்பாள்

வானை நிலாவினை வெண்முகிலும் மழை
வந்தே மறைந்திடும் வானவில்லும்
தேன்மலர் வைகறை, தீப ஒளி ரதம்
திக்கு கிழக்கெழும் சூரியனும்
ஆனை படை அரசாளுமிள மகன்
ஆக்கி அனைத்தையும் காக்கவிட்டே
பூனை எலியுடன் காணும் பகை நிகர்
பூமியில் இம்சைக்கும் பாதை வைத்தாள்

காலை யரும்பிடும் பூவைக் கொள்ள வைத்துக்
கால்நடைப் பாதையில் முள்ளுமிட்டாள்
மேலைத் திசையினில் வாழ்வில் பயங் கர
முள்ளதென்றோ செம்மை வண்ணமிட்டாள்
சேலையணி மாதர் கூந்தலென எம்மை
சேர்த்து அறியாமை பின்னலிட்டே
ஓலைதனில் எழில் பாடுங்கவி நயம்
ஏற்ற இலக்கியம் காண வைத்தாள்

கல்லோடு கல்லை அடுக்கிய கோட்டையில்
காற்றுப் புகச்சிறு சாளரங்கள்
துல்லிய மாயொளி தூறும் நிலாவெழில்
தோன்றிட மாடங்கள் கட்டிவைத்தே
செல்லும்வழி தனில் வண்ணச்சரம் தொங்க
சிற்ப வினோதச் சிலை யரங்கம்
பன்னரும் பேரெழில் பார்த்து செய்துமென்ன
பெண்மை கலப்பின்றி ஏகாந்தமே!

அல்லன வென்றதைத் தள்ளுவதென் அன்னை
யானவளை இறை பாதிகொண்டார்
சொல்லுங்கவி சூடும் பூவைகொண்டாளவள்
சுட்டி எழில் சொலல் பாவமென்றோ
நல்ல தமிழ் எந்த நாட்டில் கொள் சேற்றிடை
நட்டநடுவே விளைந்திடினும்
அல்லி செந்தாமரை போலும் அழகினில்
ஆடிநிற்கும் அது இன்பமன்றோ !

No comments:

Post a Comment