Saturday, 7 May 2016

நானா அவன்


 
எனக்குள் ஒருவன் இருகின்றான் - அவன்
இன்பமும் துன்பமும் ரசிக்கின்றான்
கனக்கும் துயர்மனம் கொண்டாலும் - அவன்
களிப்பில் பஞ்சென மிதக்கின்றான்
தனக்கெனப் பாதை வகுத்தவனாம் - அவன்
தனிவழிப் பயணம் நடப்பவனாம் 
வனத்தில் மானென வாழ்பவனாம் - பகை’
வரும்போ தஞ்சா வீரனுமாம்

குணத்தில் கோட்டையின் மன்னவனாம் - அவன் 
குலவும் தென்றலின் இளமகனாம்
கணக்கில் கவிதையின் ஆற்றோட்டம் - இவன்
கனவை ஆக்கிடப் போராட்டம் 
மணக்கும் மல்லிகை வாசமதோ - இவன் 
மனமும் வாய்மைசொல் பூவனமோ 
கணத்தில் கற்பனை ரதமேறி - அவன்
கைதொடும் தாரகை ஒருகோடி

தடைகள் வருவது தானுடையும் - அவை
தண்ணீர்க் குளத்திடை குமிழிகளாம்
நடைகொள் பாதையில் குளிர்காற்று - அதில் 
நந்த வனம் எனும் உணர்வூற்று 
இடையில் ஒருமயில் நடமாடும் -அது
இன்னிசைக் கூத்திடக் குயில்பாடும்
விடைகள் தேடியே ஓடும்நதி - என
விளங்கும் வாழ்வின் போக்கினிலே

இடையே விதியும் எழுந்தாட  - இவன் 
எண்ணத் திசையினில் காட்சிமுரண்
மடையும் உடையா நீர்த் தேக்கம் - எனும்
மதியின்  பொறுமை தோற்றாலே
உடையின் உண்மைப் பிரவாகம் - அதை
உணர்வோ கண்டால் வலி சேர்க்கும்
படைகள் கொண்டெழுந் தணிசேர்வாய் - உன்
பழமைத் தமிழ்க்கவி இடர் வெல்லும்

*************************

மனத்தோட்டம்

 

கவிதை மலர்களும் காணும் மனதெழும்
  கற்பனைத் தோட்டத்திலே
புவியில் புலர்ந்திடும் பொழுதில் முகைவிடும் 
  பூக்களெனும் வகையே
செவியில் மதுவெனப் புகுமே இசையெழச் 
   சேரும் தமிழினிதே
குவியும் மலரிதழ் நெகிழும் விதம் மனம் 
    கொள்ளும் கவிதைகளே!

நிதமும் பூத்திடுமலராய் அழகுடன் 
  நினைவில் சுவை தருமே 
விதமும் உயிரிடை விளங்கும் உணர்வுகள்
  வெளிச்சம் தரும் அகலே
பதமும் பாங்கினில் இதமும் மகிழ்வெழப் 
   புதிதோர் சுகம் வருமே
உதயம் பொழுதெழும் கதிரின் ஒளிமிக
    உடையோர் பெருநிதியே
கவிதை கனிவது கலையின் எழுமனக்
   காட்சி பெருமிதமே
புவியில் கவிஞன்கண் பார்வை தரும்பொருள் 
  படைப்பில் தனிரகமே
குவியும் மனதிடை கொள்ளும் உணர்வுகள் 
   கீதம் இசைத்திடவே
கவிதை எனும்காட் டாற்றுடை வெள்ளம் 
   கட்டை மீறிடுமே

தவிப்பும் இளமையின் தாகம் மனமெழும் 
   துயரம் மகிழ்வுடனே
கவியின் பொருள் சினம் காதல் களிமனம்
   கனிவும் பெருகிடவே
செவிகொள் இழிமையும் சேரும் வியப்புகள்
    செழிக்கும் போதினிலே
குவிவன உணர்வுக் கிளர்வினில் கவிதை
     கொட்டும் அருவியதே

*****************

விழுந்தும் எழல் வேண்டும்


 
வலியெடுத்தும் அறமெடுத்தும் 
   பகைமுடித்த தமிழ இன்று
   வகை யடுத்து நடப்பதென்ன கூறு
கிலி பிடித்து குளிரெடுக்க 
   கிடுகிடென்று உடல்நடுங்க
   கீழ் கிடப்பதோ நினைந்து தேறு 
புலிவிரட்ட முறமெடுத்த 
   பெண்மணிக் கென்றான கதை
   புழுகிவைத்த பொய்தனுமோ அன்று
கலியெடுத்து தொகையுரைத்த
   களையெடுத்து தோள்பெருக்க
   கதைநிறுத்தி புதியவாழ்வு காணு

மலைசிறுத்தும் திடம்பெருக்கும் 
     மகிழ்வெடுத்துக் களம்புகுந்த
     மகன் குடித்ததனமறுக்க வென்று
தலை யடித்து கதறி மார்பில் 
     தான்விழுப் புண் தாங்கினானோ ’
     தவறிம் தன்முதுகில் இல்லையென்றே
 நிலை யெடுத்த வீரஅன்னை 
  நெறியெடுத்த பாவையர்கள் 
    நிறுத்தியும் உயிர் பறித்த கண்டும்
குலை நடுங்கிக் கிடந்ததென்ன 
     குரல் கொடுத்தும் அவனியெங்கும்
     கரங்கொடுக்கக் கதியுமற்றதென்ன
 
சிலையெடுத்த நிலை யிருப்பின் 
  சிறுமைதரும் வாழ்விலென்றும்
  சீறிஎழும் தன்மை கொஞ்சம் வேண்டும்
அலை யெழுந்து வீழ்ந்த பின்னே 
  அடங்கியுள்ளே கிடந்ததில்லை
  அதுவெழுந்து வளைந்து கரையேறும்
வலை விழுந்தபோது அஞ்சி 
   வாழ்விழந்த தென்று புறா
   வாடவில்லை வேடனை ஏமாற்றும்
தலைசிறந்த கதைகளிலே 
   தர்மவழிகாட்டும் அதைத்
   தனுமறிந்து ஒன்றெனக் கைகூடு


***********
 
வலியெடுத்தும் அறமெடுத்தும் 
   பகைமுடித்த தமிழ இன்று
   வகை யடுத்து நடப்பதென்ன கூறு
கிலி பிடித்து குளிரெடுக்க 
   கிடுகிடென்று உடல்நடுங்க
   கீழ் கிடப்பதோ நினைந்து தேறு 
புலிவிரட்ட முறமெடுத்த 
   பெண்மணிக் கென்றான கதை
   புழுகிவைத்த பொய்தனுமோ அன்று
கலியெடுத்து தொகையுரைத்த
   களையெடுத்து தோள்பெருக்க
   கதைநிறுத்தி புதியவாழ்வு காணு

மலைசிறுத்தும் திடம்பெருக்கும் 
     மகிழ்வெடுத்துக் களம்புகுந்த
     மகன் குடித்ததனமறுக்க வென்று
தலை யடித்து கதறி மார்பில் 
     தான்விழுப் புண் தாங்கினானோ ’
     தவறிம் தன்முதுகில் இல்லையென்றே
 நிலை யெடுத்த வீரஅன்னை 
  நெறியெடுத்த பாவையர்கள் 
    நிறுத்தியும் உயிர் பறித்த கண்டும்
குலை நடுங்கிக் கிடந்ததென்ன 
     குரல் கொடுத்தும் அவனியெங்கும்
     கரங்கொடுக்கக் கதியுமற்றதென்ன
 
சிலையெடுத்த நிலை யிருப்பின் 
  சிறுமைதரும் வாழ்விலென்றும்
  சீறிஎழும் தன்மை கொஞ்சம் வேண்டும்
அலை யெழுந்து வீழ்ந்த பின்னே 
  அடங்கியுள்ளே கிடந்ததில்லை
  அதுவெழுந்து வளைந்து கரையேறும்
வலை விழுந்தபோது அஞ்சி 
   வாழ்விழந்த தென்று புறா
   வாடவில்லை வேடனை ஏமாற்றும்
தலைசிறந்த கதைகளிலே 
   தர்மவழிகாட்டும் அதைத்
   தனுமறிந்து ஒன்றெனக் கைகூடு


***********

Thursday, 11 February 2016

இயற்கை, தமிழ், இனிமை


சலசல வெனும் நதி யலைகள்
சரசர வெனவிழும் இலைகள்
கலகல வெனும் இனம் பட்சி
கடகட வெனும்நடை வண்டி
சிலுசிலு விழும்மழை சத்தம்
சிதறிடும் அலைகட லோசை
பலதிவை  ஒலிதரும் சந்தம்
பைந்தமிழ் கொண்டது மன்றோ
குலுங்கியும் தளம்பிடச் சுனைநீர்
குதிகின்ற சிறுகய லோசை
தளதள எழிற்தா மரைகள்
தாவிடும் தவளையின் சத்தம்
வளமுற இதழ் சுகம் தேடும்
வந்திடும் தும்பி ரீங்காரம்
துளையிடும் மூங்கிலில் வண்டு
தருமெழிற் சந்தங்க ளென்னே !
மலைகளில் எதிரொலி அதிரும்
மரமிருந் தொருகுயில் பாடும்
சிலை பொழி சிற்பிகள் உளியும்
சிறுவரின் அழுகுரல் ஒலியும்
வலையிழு மீனவர் சொல்லும்
வடிவெடு மாதரின் நடையில்
குலுங்கியே சிணுங்கிடும் மெட்டி
குவலய மிடைஇசை யன்றோ
தாய்மடி கருவினுள் சிசுவும்
தருமவள் இருதய ஒலியும்
சேயெனப் பூமியில் பிறந்து
சீருறத் கேட்கும் தாலாட்டும்
மாயவிண் வெளி தனின்ஓசை
மனிதனின் மாவுடல் மண்ணிற்
சாயவும் போடும் ஒப்பாரி
சகலதும் தமிழிசையன்றோ

Monday, 11 January 2016

தெய்வத்தைத் தேடு


      
தெய்வத்தைத் தேடியும் காணவில்லை - யெந்தத்
திக்கிலும் நல்லருள் தோன்றவில்லை
உய்வதற் கோர்வழி எங்குமில்லை - யெந்த 
ஊரினில் தேடியும் பாசமில்லை
செய்வினை சாபங்கள் கேடு தொல்லை - யிவை  
சேர்ந்து இடர் தரும் பார நிலை
மெய்வருத்தம் சாவு மேலும் வதை - யிவை
மீளப் பிடித்தெம்மை ஆட்டும்நிலை

கையைப் பிடித்தனல் கொண்ட உலை - தன்னில்’
காயம் எரிந்திடத் தள்ளும் நிலை
நெய்யை மொண்டு ஊற்றிமேலும் தீயை - ஊதி
நீள வளர்த்திடு தீயின் எல்லை
பொய்யைப் படைத்தயிப் பூமியிலே - ஏனோ
மெய்யைப் படைத்ததை வேக வைத்தே
தொய்யப் பையில்  காற்றும் போகவிட்டால் - அதில் 
தோன்றும் நிலையென்ன ஆனந்தமோ

செந்தமிழ்த் தேனடை பொற்தமிழோ - எங்கள்
தேவை உயிர் கொள்ளும் வாழ்வுடைமை
தந்தவளே, இனி உன்படைப்பைக் - காக்க
தாமதமின்றியே செய்கடமை
மந்த மாருதமும் வீசிவர - மாலை
மாந்தர் சுகமெண்ணிக்  கூடிவர
அந்தர வான்வெளி கண்டிருக்கு - மெங்கள் 
அன்னையே ஆனந்தமாக்கிவிடு

கன்னங்கருங் காக்கைக் கூட்டமென - இங்கு
காணுமெருதுக ளோட்டமென
பென்னம் பெருஞ்சோலைப் பூமரங்க - ளிவை 
பேசரும் நல்லுணர் வோவியங்கள்
உன்னத ஒற்றுமைக் காணயிவை - சொல்லல்
உன்னரும் வாழ்வினில் காணும்வகை
நன்னெறிகற்று நல்லொற்றுமையில் - மனம்
நாளுமுயர் வெண்ணி வாழ்வையெடு

ஒற்றுமை யற்றவர் வாழ்வினிலே - என்றும்
உண்மைச் சுகந்தன்னைக் காண்பதில்லை
பற்றுமிகக் கொள்ளும் சுற்றமெனில் - அது
பாரில் பிழைத்திடும் முன்னைநிலை
மற்றும் எதுவின்பம் சேர்ப்பதில்லை - ஒரு
மந்திரமில்லை உன் வாழ்வு முறை
கற்றறிவாய் கூடி ஒற்றுமையைக் - கொள்ளக்
காணும் வெற்றி எனும் சக்திநிலை

**********

நானும் அரசன்தான்




நேரே நிமிர்ந்து நடப்பேனடா ஆனால்
நெஞ்சமோ  கூனலடா
பாரே புகழ்ந்திட ஆகுமடா ஆயின்
பாதி மடையனடா
ஊரேமனம் கொண்டு வாழ்த்திடினும்
இவனுள்ளம் சிறுமையடா
வேரே கிடக்குது வாடி யிவனொரு
வீழும் விருட்சமடா
தோல்வி யெனக் கென்றும் சொந்தமடா வெற்றி
தோள்களில் பாரமடா
கால்கள் இறங்கையில் ஓடுதடா மலை
ஏறத் தயங்குதடா
ஆலமரமென நான் வளர்ந்தால் புயல்
ஆட்டும் பின் வீழ்த்துமடா
கோலமதில் நானும் நாணலடா இனி
கொஞ்சமும் வீழேனடா
வேலைகள் செய்திடச் சோம்பலடா நானோ
வீதிக்கு ராசாவடா
மாலைதனில் மது வண்டெனவே மதி
கெட்டொரு மந்தியடா
சாலையில் சுற்றித் திரிவேனடா பல
சேட்டை புரிவேனடா
தோலை உரித்திட யாரும் வந்தால் பின்னே
தோப்புக் கரணமடா
கோவில்கள் வாசலில் பக்தனடா உள்ளே
கொள்கையில் நாத்திகன்டா
சேவைபுரிந்து வணங்கிடுவேன் தரும்
சாதம் வரைக்குமடா
நாவில் நற்கீத மிசைத்திடுவேன் அந்த
நல்லிசை ஞானம்கொண்டோன்
பாவினித்தோ குரல் தந்திடுவான் உதை
போடும் பொதி சுமப்போன்
நாளுமொரு போதும் பொய்யுரையேன் நானோ
நற்குண வேந்தனடா
ஏழுதனை இது எட்டு என்பேன் அது
எண்ணத்தின் மாற்றமடா
பாழுமுலக மெனைக்குறித்து இவன்
பைத்தியம் என்குதடா
ஊரை உலகேய்த்துப் பொய்சொன்னவன் மட்டும்
ஊருக்கு ராஜாவடா!
காதை அறுத்தவன், சங்கிலியைக் கொண்ட
கள்ளன் சிறையிலடா
மாதைக் கெடுத்தவன் மங்கை தீண்டஅந்தக்
மாயவன் உள்ளேயடா
தீதை இழைத் தில்லம் தீயிட் டெரித்தவன்
நீதியின் கையிலடா
ஈது அனைத்தையும் யாரொருவன் செய்தால்
நாட்டின் அரசானடா!

என் அன்னை, என்தேசம், என்கனவு

பகுதி 1
என்னோர் எழில்! நிலவோ ஏறிவான் வீதியிலே
மின்னும் தனதொளியை மேதினியி லூற்றுங்கால்
தன்னந் தனிநடந்து தங்கநில வொளிகுளித்து
முன்னே என்பாதையில் மேற்குவழி நடந்தேன்
வெண்மை நிலவொளியின் வீச்சினில் முன்னிருந்த
கண்முன் னெழில்தோற்றம் கைவரைந்த ஓவியமாய்
எண்ணக் கனவுகளில் எழுகின்ற மாயமெனும்
வண்ணம் கலந்திருக்க வழியில் அவள்கண்டேன்
மண்ணோடு தூசுபட மைவிழிகள் கோபமுற
விண்ணோ டெறித்தநிலா வீசுமொளி மின்னலிலே
பெண்ணின் திடமிழந்து பேசற்கரியவளாய்
திண்மை யிழந்து,வரும் தென்றல் உடல்சரிக்க
நின்றாள் துயர்பெருத்த நீள்விழிகள் நீர்சொரிய
தென்றல் தொடுந்தேகம் தீயெனவே வேகிவிட
கன்னம் எழில்சிதையக் கண்ணீரும் காய்ந்திருக்க
என்னோர் துயரடைந்தாள் ஏதறியேன் என்றதனால்
பெண்ணே பெருந்தகையே பெயரேது நானறியேன்
கண்ணீர் வழிவதுமென் காரணமும் தானறியேன்
மண்ணில்பெருவாழ்வு மாதுகொண்ட தாய்வதன
வண்ணம் தெரியுதம்மா வந்ததிங்கு ஏதென்றேன்
நெஞ்சம் அழுதுகொள நிர்க்கதியாய் ஏந்திழையோ
கொஞ்சம் எனதுகுரல் கொடுத்த மனத்துணிவில்
வஞ்சம் இழைத்தாரே வாழ்விலோர் சிங்கமகன்
நஞ்சின் நெஞ்சத்திரு நாட்டின் கொடியவனாம்
எந்தன் பெயரீழம் இன்பமுடன் தேன்தமிழைச்
சொந்தம் கொண்டே நிலத்தை சுற்றிவர மைந்தரவர்
வந்தோர் பகையறுத்து வாழ்வுதர வீரமுடன்
செந்தேன் தமிழ்வளர்த்து சீருடனே ஆண்டிருந்தேன்
பூவிரியப் புள்ளினங்கள் பொன்வானில் நீந்திவர
தாவிவிழுந் தோடும்நதி தமிழ்வாழ்த்தி இசைபாட
வாவிதனில் நீரோடி வட்டஅலைப் பூமலர
பூமிதனில் ஈழமெனும் பொன்நாட்டுக் கன்னையிவள்
என்னோர் அழகுடனே ஏற்றமுடன் நானிருக்க
வன்மை கொண்டேயுலகு வாழ்வை அழித்ததையோ
இன்னும் உயிர்களைந்து இதுபோதா ஊரழித்து
பொன்போலும் பூமிதனை பேய்வாழச் செய்தார்கள்
கொஞ்சங் குரல்நடுங்க கோதையுடல் தான்துடித்து
பஞ்சாம் முகில்நடுவே பாயுமிடி மின்னல்பட
நஞ்சின் கொடுமைகொண்ட நாகமொன்று தீண்டியதாய்
நெஞ்சம் துடிதுடித்து நினைவழிய மேலுரைத்தாள்